Football match report 11.11.2018

3η αγωνιστική για το πρωτάθλημα και η ομάδα του Ασπάλαθου συνέχισε αγνοώντας περήφανα άλλη μία νίκη. Μία νίκη στην οποία φτάσαμε τόσο κοντά αλλά τελικά αποφασίσαμε ότι δεν την θέλουμε και τόσο. Έτσι λοιπόν μοιραστήκαμε από 1 βαθμό με τον Ατρόμητο Μάλεμε.

Υπήρχαν άλλα μικρά πράγματα όμως που κερδίσαμε σε αυτόν τον αγώνα. Αρχικά η ομάδα έκανε για πρώτη φορά μισή ώρα ζέσταμα πριν την έναρξη του αγώνα, θυμίζοντας (σχεδόν) κανονική ομάδα, και όλοι βρίσκονταν στο γήπεδο (σχεδόν)στην ώρα τους. Μετά λοιπόν το καταπληκτικό μας ζέσταμα ο διαιτητής μας κάλεσε να μπούμε μαζί με την ομάδα του Ατρομήτου για να ξεκινήσουμε τον αγώνα.

Στην σέντρα ο Ασπάλαθος, σφυρίζει ο διαιτητής και ξεκινάμε πετώντας στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης. Βγήκε η ομάδα με αξιώσεις 2 φορές προς την αντίπαλη εστία χωρίς όμως αποτέλεσμα. Από το μυαλό όλων πέρασε η ιδέα ότι σήμερα ίσως και να σκοράραμε πρώτοι. Στην αμέσως επόμενη φάση, όπως μας πέρασε η ιδέα έτσι ξαναέφυγε. Μια φαινομενικά ακίνδυνη μπαλιά προς την περιοχή μας, έτρεξε και πρόλαβε ο επιθετικός του Ατρομήτου, τρίπλαρε τον Λευτέρη μας στο τέρμα και αυτός ακολουθώντας το αρχαίο ρητό του ποδοσφαίρου: «ή η μπάλα ή ο παίχτης», έπεσε πάνω σε ότι ήταν πιο κοντά του. Τον παίχτη. Πέναλτυ για τον Ατρόμητο, χωρίς διαμαρτυρίες και άρχισαν πάλι τα τάματα προς τον Λευτέρη για μπύρες, καφέδες και ουϊσκια σε περίπτωση απόκρουσης. Ο Λευτέρης φάνηκε να δελεάζεται από τις προτάσεις που έπεφταν βροχή, έπεσε κι αυτός στην σωστή γωνία, αλλά δεν κατάφερε να αποκρούσει.

0-1 από νωρίς και τα πανυγήρια στην εξέδρα ξεκίνησαν για άλλη μια φορά. Ο Ασπάλαθος έβγαλε αντίδραση, πίεσε, ανέβηκε και έψαξε το γκολ. Αρχικά ο Μενέλαος σημάδεψε, όχι επίτηδες, το δοκάρι του Ατρομήτου και έπειτα ο Αμπντουλ Χαναάν (x2) μετά απο καταπληκτική κούρσα σούταρε από πλάγια θέση άλλα οι αμυντικοί έδιωξαν σχεδόν πάνω στην γραμμή. Το υπόλοιπο ημίχρονο κύλησε με φάσεις και λάθη και από τις 2 ομάδες χωρίς όμως γκολ.

Ημίχρονο, ανασύνταξη δυνάμεων και οδήγιες από τον εκπαιδευόμενο Μουρίνιο Άγγελο. Πρώτη αλλαγή αποφασίζεται να είναι ο Λευτέρης (Terry) στην θέση του Καμπούκου, μερικές αλλαγές και στην διάταξη και είμαστε έτοιμοι για το δεύτερο ημίχρονο!

Αποδείξαμε σε όλους και κυρίως στους εαυτούς μας ότι το καθισιό δεν μας κάνει καλό. Μουδιασμένο ξεκίνημα και ο Ατρόμητος βγήκε αρκετές φορές μπροστά χωρίς να μας κάνει όμως την ζημιά. Όλα αυτά μέχρι το 60’ και την έμπνευση του εκπαιδευόμενου Μουρίνιο να κάνει ΤΡΙΠΛΗ αλλαγή. Έξω Πίκος, Χαναάν και Νίκος, μέσα Αντώνης, Δημήτρης και Άκατα. Μην ρωτήσετε ποιός στην θέση ποιού 3 έξω 3 μέσα τόσο απλά. Οι αλλαγές γέμισαν το κέντρο και την επίθεση, πήραμε μέτρα, κάναμε φάσεις μέχρι την στιγμή του περίπου 70κοστού λεπτού.

Κερδισμένο φάουλ για τον Ασπάλαθο σε καλή θέση και ο Δημήτρης που είχε περάσει πριν λίγο αλλαγη παίρνει με αποφασιστικότητα την μπάλα, διώχνει τους πάντες απο γύρω του με άγριο βλέμμα, στήνει την μπάλα, παίρνει φόρα και την στέλνει εκεί που αναπαράγονται οι αράχνες κάνοντας το 1-1 με την κερκίδα πλέον να παραληρεί με την ομορφιά του γκολ!!

Η συνέχεια του ματς ήταν τουλάχιστον συναρπαστική. Πολλές κούρσες από δεξιά με Terry και Άκατα, σέντρες ανεκμετάλλευτες, κόντρες, γκρίνιες (σε λογικά πάντα πλαίσια) και τον Πίκο, στην εξέδρα πλεον, να φωνάζει «Χιτσκοκικό, γρκαντγκινιόλικο φινάλε» καμία δεκαριά φορές. Ο Ασπάλαθος άγγιξε την νίκη με αρκετές ευκαιρίες στο τέλος, ο Ατρόμητος παραλίγο να κάνει την ζημία στις αντεπιθέσεις και τα τελευταία λεπτά κύλησαν με αρκετά φάουλ και κανα-δυο καρτούλες από τον Ref που κράτησε το παιχνίδι πολύ καλά με γνώμονα αυτό που μας είπε στην αρχή: Να παίξουμε όμορφα, καθαρά και να περάσουμε καλά. Και αυτό ακριβώς κάναμε. Το χαρήκαμε για άλλη μία φορά και το χάρηκαν και οι αντιπαλοί μας, που τους αντιμετωπίσαμε πρώτη φορά και θα τους ξαναπετύχουμε με την ευχή να περάσουμε όλοι ακόμα καλύτερα.

Φήμες που ακούστηκαν ότι ο Ασπάλαθος στοχεύει από εδώ και πέρα να κάνει μόνο ισοπαλίες κρίνονται ως ανυπόστατες γιατί απλά δεν γίνεται να μην ξαναχάσουμε!!!

Ποδόσφαιρο-3η Αγωνιστική

!!!Αυτοοργανωμένο γυναικείο τμήμα Βόλευ-Σάλας!!!

Μπάσκετ-4η Αγωνιστική

MATCHDAY 2 ΑΣΠΑΛΑΘΟΣ – ΙΩΝΙΑ 2000

Match report 28/10/2018 Σφακιά-Ασπάλαθος

Καλησπέρα, καλησπέρα!

2018, και το πρωτάθλημα ξεκινάει. Η Ασπαλάθαρα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά προσφέρει ποδοσφαιρικό υπερθέαμα στο κοινό των Χανίων και στους ASPALATHIANS, με ένα ρόστερ πιο συγκεντρωμένο και ένα κλίμα πιο παρεϊστικο σε σχέση με πέρσι.

Η κλήρωση όρισε την πρώτη αγωνιστική για τους “κιτρινοπράσινους ρέμπελους” στο Φραγκοκάστελο, εκτός έδρας με την ομάδα των Σφακίων! Όφου… Ακόμα δεν αρχίσαμε, να σου η πρώτη εκδρομάρα! Βγαίνουμε το λοιπόν στη γύρα για λεωφορείο, τελικώς ήταν γραφτό ο κ.Λεωφορειατζής μας να είναι ο Σταύρος (να σημειωθεί ότι ο Σταύρος αποτελεί πλέον μέλος των ASPALATHIANS μαζί με το κίτρινο-cult λεωφορείο του, μέσα στο οποίο ονειρευόμαστε ταξίδια σε ολόκληρη τη γη τραγουδώντας αντιρατσιστικά, αντιφασιστικά, αντί-αντιαθλητικά, διεθνιστικά!). Η οδηγάρα, μας ξεκαθάρισε ότι το λεωφορείο αναχωρεί στις 11:00, αλλά εμείς νομίζαμε 11:00 για να φύγουμε 12:30! Κι έτσι κι έγινε! Στη συνέχεια, απολαύσαμε μία διαδρομή συννεφιασμένης Κυριακής με παλιό, καλό, καψούρικο, ελαφρολαϊκό ρεπερτόριο.

Φτάνοντας στο γήπεδο, αντικρίσαμε έναν κρανίου τόπο. Μία τεράστια έκταση όπου στη μέση υπάρχει ένα πλαστικό γήπεδο ποδοσφαίρου και μία κερκίδα εβδομήντα θέσεων. Οι ¨ποδοσφαιρισταί¨ μαζί με το τεχνικό επιτελείο (Sir Alex, Ελ Λευτέρ, Ξάδελφο) πατάν γήπεδο για μία αναγνωριστική βόλτα επί τάπητος. Αφού ελέγξαμε εξονυχιστικά το γήπεδο κι εντοπίσαμε μία λακκούβα στο πέναλτι, η οποία θύμισε το οδικό σύστημα του κέντρου, περάσαμε στα αποδυτήρια για διαλογισμό και λίγη κουβέντα.

Χτυπάει η πόρτα, μπαίνει μέσα ο πρόεδρος των Σφακίων. Μας προσφέρει νερά για τον αγώνα και μας προσκαλεί στον καθιερωμένο αγιασμό του γηπέδου λέγοντάς μας: “Κοπέλια, ίντα κάνετε; Εμείς κατά τις 15:00 έχουμε κανονίσει να κάνουμε έναν αγιασμό, όποιος θέλει έρχεται, όποιος θέλει δεν έρχεται.” Μαντέψτε… Δεν πήγαμε, αλλά αποφασίσαμε να παραμείνουμε όρθιοι λίγο πιο πέρα έτσι ώστε να έρθει είς πέρας το Χριστιανό-τελετουργικό energy drink των Σφακίων.

Ο αγιασμός λαμβάνει τέλος και το θέαμα ξεκινάει! Για καλή τους τύχη, τα Σφακιά είχαν σε πολύ κακή μέρα τον πορτιέρο μας. Μόλις στο 8’ ο τερματούρος μας (Ρόγας-Κηπουρός-Karius) κάνει αποτυχημένη έξοδο σε πλάγιο του θρυλικού Σήφη και η μπάλα αναπαύεται στα δίχτυα μας. Οι πρώτοι πυρσοί παίρνουν φωτιά! Στο 25’, βγαίνει κάθετη μπαλιά από τα Σφακιά, τετ α τετ ο center των Σφακίων με τον Κηπουρό… Σε όλους φάνηκε σαν slow motion αλλά δεν ήταν, η μπάλα κυλάει προς την μεγάλη περιοχή… Ο Ρόγας κάνει έξοδο, ο επιθετικός των Σφακίων με υπερπροσπάθεια κυνηγάει τη μπάλα… Εκεί που όλοι νομίσαμε ότι ο Ρόγας θα πιάσει απλά την μπάλα, γίνεται ένα ΤΣΟΥΠ και περνάει κάτω από τα πόδια του, στην προσπάθεια του να αποσοβήσει τον κίνδυνο αφήνει τον επιθετικό φάτσα με το τέρμα κι εκείνος σαν άλλος LeoMessi πετυχαίνει το 2-0. Η συνέχεια του πρώτου μέρους άνηκε στον Ασπάλαθο, δύο χαμένα τετ α τετ, ένα δοκάρι και δύο κίτρινες κάρτες για τους παίκτες των Σφακίων, οι οποίοι έδειξαν πυγμή και δύναμη ενώ δεν χρειαζόταν και τόσο. Λήξη πρώτου ημιχρόνου. Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με γκολ από τ΄αποδυτήρια για τα Σφακιά. 3-0 κι εμείς γουστάρουμε ακόμα παραπάνω. Στο 60’,ακόμα ένα επικίνδυνο πλάγιο από τον τοπικό ήρωα Σήφη, η μπάλα έπειτα από αναμπουμπούλα στην καρδιά της άμυνας περνάει τη γραμμή του τέρματος. Το τελικό 4-1, σημείωσε ο συνήθης ύποπτος “Νιόνιος” στο 87’ σε μία φάση που έμοιαζε χαμένη για τους κοινούς θνητούς.

Το match έλαβε τέλος, επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο της επιστροφής. Οι ASPALATHIANS δεν έβαλαν κώλο κάτω. Από το Φραγκοκάστελο μέχρι το κέντρο της πόλης τραγουδούσαν και χόρευαν. Περάσαμε υπέροχα!

30/10/2018

Α.Α.Σ. ΑΣΠΑΛΑΘΟΣ

Ποδόσφαιρο-1η Αγωνιστική

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΑΛΩ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΤΟΣ ΓΗΠΕΔΟΥ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΑΛΩ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΤΟΣ ΓΗΠΕΔΟΥ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Προχθές Κυριακή, στο γήπεδο στα Νεροκούρου πραγματοποιήθηκε φιλικό μεταξύ της ομάδας μας και του ΤΑΛΟΥ συριλίου. Το πολύ όμορφο κλίμα, με τους παίκτες να παίζουν καθαρά χωρίς χτυπήματα, με τα πιτσιρίκια στην κερκίδα και με πολλή διάθεση για μπάλα, καλαμπούρι και τραγούδια επιβεβαίωσε στους λίγους που βρεθήκαμε εκεί οτι κάθε παιχνίδι που πάει κανείς στο γήπεδο, είτε για να παίξει είτε για να τραγουδήσει, είναι μια μικρή γιορτή. Πως το πραγματικό νόημα του παιχνιδιού είναι το ίδιο το παιχνίδι χωρίς ανταγωνιστικές λογικές, ψυχαγωγία για την ψυχαγωγία. Χαρακτηριστικό είναι οτι ο διαιτητής χρειάστηκε να επέμβει πολύ λίγες φορές κατά τη διάρκεια του αγώνα. Τελικά ο Τάλως κέρδισε το ματς με αδιευκρίνιστο σκορ (γιατί, εν τέλει ποιος μετράει;). Είπαμε, παιχνίδι για το παιχνίδι…

Κατά τη διάρκεια του δεύτερου ημιχρόνου, άρχισαν να πέφτουν κάτι πετραδάκια στην οροφή του γηπέδου. Σύντομα εντοπίστηκαν απ έξω κάποια άτομα κυρίως νεαρής ηλικίας που στέκονταν σε ένα ύψωμα πίσω από την κερκίδα. Αποφασίσαμε να κάνουμε υπομονή και να μην απαντήσουμε στην πρόκληση γιατί αφενός είχαμε έρθει στο γήπεδο για να περάσουμε ωραία και αφετέρου γιατί θεωρήσαμε οτι όποιος είχε κάποιο πρόβλημα μαζί μας θα μπορούσε πολύ εύκολα να έρθει μέσα να μας το επικοινωνήσει αφού οι πόρτες ήταν ορθάνοιχτες και αστυνομία δεν υπήρχε… Όσο τα πετραδάκια συνεχίζονταν κάποιες από μας βγήκαν έξω να δουν τι γίνεται και να βρουν όσους τα πέταγαν για να τους εξηγήσουν οτι υπήρχε κίνδυνος να χτυπήσει κάποιος παίκτης ή ακόμα και κάποια μικρά παιδιά που παρακολουθούσαν τον αγώνα. Βγαίνοντας αντικρίσαμε κάποια άτομα να τρέχουν χωρίς καν να έχουμε πρόθεση να τους κυνηγήσουμε. Συνέχεια με τα πετραδάκια δεν δόθηκε, παρόλα αυτά να είναι σίγουροι οτι παρατηρήσαμε και τις κινήσεις κάποιων με φακούς και τις γύρες με τα αγροτικά.

Από την πλευρά μας θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα προς δυο διαφορετικές κατευθύνσεις: Ο ασπάλαθος είναι ένα σωματείο που προάγει τις αξίες της αδελφοσύνης και της αλληλεγγύης. Αυτός οι αξίες είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με τη λογική του χουλιγκανισμού. Δεν θα μπούμε σε αυτό το τριπάκι οποιουδήποτε τέτοιου τύπου πρόκληση κι αν δεχτούμε γιατί το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να παίζουμε να τραγουδάμε για την ομάδα μας κι όχι να σπάμε τα κεφάλια των άλλων επειδή υποστηρίζουν τη δική τους. Είναι απολύτως κατανοητό οι πιτσιρικάδες (μικροί και μεγάλοι) να θέλουν να πετάνε πέτρες. Είναι επίσης γεγονός πως συχνά κατασκευάζουν έναν εχθρό και τον βάζουν απέναντι τους απλά και μόνο για να έχουν κάπου να πετάξουν τις πέτρες τους. Εμείς σε αυτούς τους πιτσιρικάδες (μικρούς και μεγάλους) λέμε οτι ο εχθρός δεν είμαστε ούτε εμείς ούτε οποιαδήποτε άλλη ομάδα παίζει μαζί μας. Εμείς τους καλούμε να έρθουν την επόμενη φορά στο γήπεδο να κάτσουμε να τραγουδήσουμε και να συζητήσουμε και αντί να πετάμε ο ένας τις πέτρες στο κεφάλι του αλλουνού να βρούμε ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός και να αντισταθούμε όλοι μαζί. Στην περίπτωση που τα άτομα που προκαλούσαν δεν είναι οι προαναφερόμενοι υγιείς πιτσιρικάδες αλλά αυτοί που προσπαθούν να δηλητηριάσουν τα μυαλά των πιτσιρικάδων το πράγμα αλλάζει. Εκεί η αντιμετώπιση θα είναι διαφορετική και, όπως και στο δρόμο όπως και παντού, εμείς θα είμαστε πάντα απέναντί τους.

Α.Α.Σ. ΑΣΠΑΛΑΘΟΣ

Το κείμενο σε μορφη .pdf εδώ: για το φιλικο

Αθλητικά τμήματα Α.Α.Σ.Ασπάλαθος

Μπάσκετ-3η Αγωνιστική

Όσο κι αν μας κόβουν τα άνθη, τ’ αγκάθια θα επιστρέφουν κοφτερά.

Στις 21/09/2018 ο Ζακ εγκλωβίζεται σε κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια. Στην προσπάθειά του να απεγκλωβιστεί, πρόθυμοι «πυγμάχοι» ιδιοκτήτες τον λιντσάρουν: τον κλωτσάνε με μανία και πατάνε το κεφάλι του πάνω σε σπασμένα γυαλιά. Η βία αυτή ασκήθηκε με την ανοχή των περαστικών και του επίσημου κρατικού μηχανισμού καταστολής. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του! Οι ιατροδικαστές δεν έγραψαν στην αναφορά τους για κανένα ξυλοδαρμό, κάτι που—όπως και τα κεντρικά βίντεο—δε συμπεριλήφθηκε ούτε στην αρχική δικογραφία.

Τα ΜΜΕ πιστά στο ρόλο τους έσπευσαν να «καλύψουν» το γεγονός. Από τη σαπίλα τους αναδύθηκαν δύο κυρίαρχοι λόγοι: 1) Η προσπάθεια απόδοσης συγκεκριμένων χαρακτηριστικών στο θύμα (Ληστής, Ναρκομανής—ούτε καν ληστεία ή χρήση ναρκωτικών, αλλά ένας οντολογικός προσδιορισμός) και 2) Μια προσπάθεια δικαιολόγησης του λιντσαρίσματος στη βάση του επιχειρήματος της υπεράσπισης της περιουσίας. Ακόμα παραπέρα, τα ΜΜΕ, εκτός της χυδαίας παραπληροφόρησης, συνεχίζουν να ξεφτιλίζουν τη ζωή: Φτάνουν μέχρι και στο να διεξάγουν απαίσιες δημοσκοπήσεις σχετικά με τη δολοφονία με σκοπό να κερδοσκοπήσουν από το συμβάν.

Οι δύο αυτοί λόγοι φανερώνουν μια γενικότερη ιδεολογία του καπιταλιστικού πλέγματος κοινωνικών σχέσεων. Μια ιδεολογία που εκφράζεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, με μια διττή διαδικασία. Αρχικά, αποτυπώνεται μια ζωή ανάξια να βιωθεί. Κάποιοι έχουν την εξουσία να χαρακτηρίσουν κάποι@ κλέφτη ή ναρκομανή και αυτή η ετεροπροσδιοριστική απόδοση ταυτότητας συνοδεύεται από μια ιεραρχική αξιολόγηση της ίδιας της ζωής. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το όριο της ζωής βρίσκεται από πάνω. Ο θάνατος εμφανίζεται δικαιολογημένος. Η δεύτερη διαδικασία είναι η αναγωγή του εμπορεύματος σε υπέρτατη αξία. Η ίδια η ζωή εμφανίζεται στο λόγο της εξουσίας να εξισώνεται με τα εμπορεύματα· τα εμπορεύματα εμφανίζονται να παίρνουν ζωή και να δικαιολογούν την αφαίρεσή της. Ένας άνθρωπος ξεψύχησε μπροστά στην υποψία ότι έχει «παραβιάσει» την τάξη των εμπορευμάτων. Ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε στη βάση παραβίασης ενός καταστήματος/σπιτιού, προστασίας των εμπορευμάτων/παιδιών, εκδίκησης στο όνομα της ιδιοκτησίας/οικογένειας.

Αυτή η αντιστροφή των ρόλων: Η εξύψωση του εμπορεύματος σε βάρος της ίδιας της ζωής, η εξύψωση του ουσιαστικού σε βάρος του ρήματος, αποτελεί καταστατική συνθήκη του καπιταλισμού. Ζούμε εντός εκμεταλλευτικών κοινωνικών σχέσεων, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Αυτές οι καθημερινές κοινωνικές σχέσεις μάς μετατρέπουν σε εμπορεύματα, μάς μετατρέπουν σε θέαμα και ακόμα περισσότερο όσο εμποτιζόμαστε με την ιδεολογία του εμπορεύματος τείνουμε να αναπαράγουμε έναν κοινωνικό κανιβαλισμό. Όλα τα παραπάνω οδηγούν στη φασιστικοποίηση των κοινωνικών σχέσεων. Ο θάνατος τ@ Ζακ ενέχει μια τραγική ειρωνεία. Είναι ένας θάνατος που βιντεοσκοπήθηκε. Η ζωή όμως βρίσκεται και πέρα από την κάμερα.

Αυτή την αορατότητα πολέμησε με τα δικά του μέσα @ Ζαχαρίας, η δική μας Zackie Oh παθιασμένη αγωνίστρια υπέρ των καταπιεσμένων, των παριών, των παρείσακτων, των ανθρώπων που η ίδια η κοινωνία τους έθεσε στο περιθώριο. Ο αγώνας της πάντα θα γονιμοποιεί τη μνήμη μας, πάντα θα μας θυμίζει ότι είμαστε όλοι διαφορετικοί και είμαστε όλοι ίσοι.

Ως μέλη του Ασπαλάθου, μιας αυτοοργανωμένης ομάδας που μέσα σε όλα τ’ άλλα παλεύει ώστε να γίνει αντιληπτή και δεκτή η διαφορετικότητα, νοιώσαμε την ανάγκη να γράψουμε αυτό το κείμενο. Διότι ο φασισμός δε βρίσκεται μόνο στην υψηλή πολιτική, ο φασισμός δεν είναι μονάχα ένα πολιτειακό σύστημα . Ο φασισμός βρίσκεται κυρίως και στις καθημερινές μας σχέσεις. Οι κοινωνικές σχέσεις που βιώνουμε είναι βαθειά ανταγωνιστικές, απαιτούν να αφήσουμε την ανθρωπιά μας απέξω. Εμείς, ως αυτοοργανωμένη ομάδα αλλά και ως ατομικότητες, αρνούμαστε να πάψουμε να είμαστε άνθρωποι. Προσπαθούμε αγωνιωδώς να αναπτύξουμε χειραφετητικές κοινωνικές σχέσεις, να αγκαλιάσουμε το διαφορετικό, να εναντιωθούμε στη λογική του εμπορεύματος, να γιορτάσουμε την αλληλεγγύη και τη ζωή. Νοιώσαμε την ανάγκη να γράψουμε αυτό το κείμενο διότι δε θέλουμε να ζούμε σε ένα στείρο κόσμο ουσιαστικών. Για να δηλώσουμε ότι είμαστε εδώ και αγωνιζόμαστε, με σύντροφο τη μνήμη σου, για να ανακτήσουμε τα ρήματα.

Υ.Γ1. Η ποικιλομορφία είναι ζωή, η ομοιομορφία θάνατος.

Υ.Γ2. Οι δικοί μας νεκροί έχουν πάντα όνομα.

Α.Α.Σ Ασπάλαθος

το κείμενο σε pdf. Όσο-κι-αν-μας-κόβουν-τα-άνθη-τ-αγκάθια-θα-επιστρέφουν-κοφτερά

 

1η Αγωνιστική

Γενέθλιο φεστιβάλ του Α.Α.Σ.Ασπάλαθος

Ο Α.Α.Σ. Ασπάλαθος διοργανώνει φεστιβάλ στις 21-23 Σεπτεμβρίου για να γιορτάσει τον 1 χρόνο ζωής του. Σας προσκαλούμε όλους στις εκδηλώσεις που θα περιέχουν τουρνουά μπασκετ και βόλει, συζητήσεις, προβολές, φαγητό, ποτό και μουσική!!!

Σας περιμένουμε όλους….

 

Φιλικό Ματσάκι

Την Παρασκευή 14/9 θα διεξαχθεί φιλικό στο γειτονικό Ρέθυμνο με την ομάδα του Λίβα Α.Σ.Ρ.  Τις επόμενες μέρες θα ακολουθήσουν τουρνουά και πορεία μνήμης για την δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα!

Πάσα στη ζωή, Σουτ στο φασισμό

Για το στρατόπεδο Μαρκοπούλου

Το ποδόσφαιρο από τη γέννηση του ήταν ένα άθλημα που παιζόταν σε αλάνες, πλατείες, πάρκα και οπουδήποτε μπορούσαμε να στήσουμε 2 τέρματα και να κλοτσάμε το τόπι. Ακόμα και τις τελευταίες δεκαετίες όπου ο καπιταλισμός το έχει μετατρέψει σχεδόν ολοκληρωτικά σε προϊόν, σε εποχές που το <<επαγγελματικό>> ποδόσφαιρο κυριαρχεί,  η αγάπη μας για το παιχνίδι χωρίς ανταγωνισμό, εταιρίες, λεφτά και εκμετάλλευση μας βρίσκει ακόμα στα ίδια μέρη να κάνουμε αυτό που κάναμε από παιδιά. Έτσι οφείλουμε να προστατέψουμε αυτά τα μέρη και, γιατί όχι, να δημιουργήσουμε καινούρια…

Η ιστορία με το στρατόπεδο Μαρκοπούλου τραβάει εδώ και πολλά χρόνια με πολλά και διάφορα αρπακτικά να έχουν κάνει τις προσπάθειές τους για «αξιοποίηση». Άλλα τόσα όμως κρατάει και η επιθυμία μας για ανοιχτούς ελεύθερους χώρους, χωρίς τσιμέντα και  «σύγχρονη ψυχαγωγία», με πράσινο, με χώρο για ελεύθερη συνεύρεση, παιχνίδι και άθληση.

Στηρίζουμε το κάλεσμα της πρωτοβουλίας πολιτών για το στρατόπεδο Μαρκόπουλου το Σάββατο 8/9 και θα παρευρισκόμαστε στις 18:00 έξω από την πύλη του στρατοπέδου. Ενάντια στις μπίζνες κάθε δημοτικής αρχής θα συνεχίζουμε να προτάσσουμε με πείσμα τα αυτοσχέδια τέρματα, τα ματωμένα γόνατα και τις βουτιές στο χώμα.

Παρατίθεται και το κείμενο-κάλεσμα της πρωτοβουλίας.                                      ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ & ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.